Toggle

BLOG

Cursus Overzicht

Mindfulness en YinYoga weekend Vlieland

Locatie: Hotel Seeduyn Vlieland
Start: 29-06-2018
Aantal bijeenkomsten: 7

Zingen met je hele lijf

Locatie: Zweiersdal weverstraat 65 6862 DB Oosterbeek
Start: 09-07-2018
Aantal bijeenkomsten: 5

Mindfulness Zomerintensive

Locatie: Zweiersdal weverstraat 65 6862 DB Oosterbeek
Start: 16-07-2018
Aantal bijeenkomsten: 4

Mindful wandelweek Portugal

Locatie: Zuidwest Portugal
Start: 11-10-2018
Aantal bijeenkomsten: 7

Mindfulness en YinYoga weekend Vlieland

Locatie: Hotel Seeduyn Vlieland
Start: 02-11-2018
Aantal bijeenkomsten: 7

Mindfulness zomer intensive

Klik hier voor meer informatiemeditatie boomgaard

Zingen met je hele lijf

 

 

Klik hier voor meer informatie18012019_456540898017235_6968314112518389760_n

Mindful coaching

DSC_2373contrast-199x300Wil jij leren met behulp van Mindfulness jezelf te ontwikkelen in een individueel traject? Dan is Mindful coaching iets voor jou. We maken een vrijblijvende kennismakingsafspraak op een locatie die voor jou in de buurt is. In Oosterbeek, Arnhem, Doesburg of Zutphen. Kijk bij voorwaarden voor meer informatie over de kosten voor zo’n traject.

Mindful wandelvakantie Portugal

Klik Hier voor meer informatie.

Mindfulness met Yoga en Yin Yoga in Doesburg

Klik hier voor meer informatie over Mindfulness met Yoga in Doesburg.
Klik hier voor meer informatie over Yin Yoga in Doesburg.

terugblikken op een mindfulnesstraining

IMG_2681Met een heel tevreden gevoel kijk ik terug op de drie 8-weekse Mindfulnesstrainingen die ik de afgelopen week heb afgerond in Gorinchem en Oosterbeek. Ik hoorde mooie woorden in de evaluaties zoals: “Ik heb het besef dat ik alle ingrediënten voor een mooi leven heb…” “De analyse had ik al gedaan, maar nu kan ik ook gevoelens zonder oordeel beschouwen. “ Ik laat me niet meer gek maken door wat ik niet pakken kan.” “Was ik hier maar eerder aan begonnen”.. “In mijn relatie is het nu ook fijner.” “Nuttige training; bewuster te leven en omgaan met stressvolle situaties werd in de training goed behandeld.” “Ik vind het een goede mix tussen theorie, oefening en interactie. “Ik heb geleerd dat perfectie niet bestaat en dat dit niet erg is,” “Ik ben milder voor mezelf”, “Ik heb meer rust en mogelijkheden om situaties iets bewuster te benaderen”…. Beter kan ik het effect van Mindfulnesstraining niet verwoorden.
En nu: Vooruit met de geit en de voorbereidingen voor trainingen in het nieuwe jaar.

3 weken onderweg

imageWoensdag 26 augustus. Drie weken onderweg. Het pelgrimsleven. ‘s Ochtends vertrekken en niet precies weten waar we zullen komen. We hebben een intense week achter de rug. Met prachtige overnachtingsplekken. Een opgeheven camping, een gite communal voor ons alleen, een kamertje achter de kerk, een herberg met 8 stapelbedden waarin we met 4 danes en een hond sliepen. De lekkerste bosbessentaart ooit en een weekend rust in goed gezelschap van dochter en haar lief.
En daarna weer verder. Keuzes maken; ga ik nu of morgen? Ga ik vanuit de camping lopen of laat ik me een stukje op weg helpen? Mag ik een beetje steggelen? Het laatste gekozen waardoor ik een drukker stuk kon overslaan en Le Puy bereikbaar wordt. Toch wel leuk. Het blijft mooi om onderweg te zijn en me bezig te houden met waar kunnen we slapen en wat kunnen we eten. En genieten als er dan na een lange tocht van afzien opeens weer de lekkerste pain au chocolat ooit in de mond komt. (of komt dat door schaarste? )en de geur van een schoon gewassen sloop in een herberg. Dat alles waardeer ik zo. De 16 kilo op mijn rug terwijl we de hele dag stijgen waardeer ik niet. En daar heb ik zelf voor gekozen en toch wil ik het op zo’n moment niet. Respecteren van mijn grenzen versus accepteren van ongemak. Daarmee omgaan, Dat blijft zoeken.
Weten wat je wilt… Soms kun je niet weten of je iets wilt. Heb je alleen een idee, een intentie.. Misschien omgaan met de consequenties op een milde manier. Dus niet: “Ja, moet je maar niet op pelgrimstocht willen gaan.” Of: ” Weet je na al dat lopen nu nog niet wat je wilt?”
Nou nee, zo werkt het voor mij niet. Ik loop mijn levenspad en ik voel en ruik en proef en kijk en hoor heel helder, voel me verbonden met alles en iedereen, heb de prachtigste ontmoetingen, strompel soms voort, dan weer ontroerd worden door mijn hondje (die zich vanavond met haar kleedje op het stapelbed naast het mijne ging liggen alsof het heel vanzelfsprekend was). Ik kijk er ook naar uit om weer thuis te komen en mijn geliefden en vrienden weer te zien. En tot het zo ver is gaan we weer op stap. Op naar een volgende uitdaging, verassing, ervaring… En nog 77 km naar Le Puy en Velay…

Met mindfulness 100 km gelopen

imageUpdate na 100 km.
Soms is het ook een kwestie van toestaan, laten gebeuren. Een warm onthaal op een terras loopt uit op een muziekfeestje en overnachting bij lieve mensen. De volgende ochtend al 4 km verder kinnen starten waardoor de afstand haalbaar werd. Een luxe chalet als service van de Mairie van Le Cergne voor 2 nachten. Een kop koffie gewoon omdat mensen ons zo stoer vonden. Dagelijks stopt er wel iemand om ons bon courage te wensen. En een ritme gevonden met ons tweeën. 2 dagen lopen, 1 dag rust. Als ik de tent weer inpak, doet Roos nog even een dutje. Na anderhalf uur lopen, pauze. Na de lunch een langere siësta. Bij aankomst merkt Roos dat we blijven en neemt haar gemak. Bij mij ontstaat meer rust in mijn hoofd. Dagelijks wat mediteren en een yoga-oefeningetje voor het stramme lijf. Ik geniet van de stilte, de grootse natuur. Na de enorme douglasbossen lopen we nu in wat meer bewoond heuvelachtig gebied. Veel koeien. Nieuwsgierig meelopend met ons. Roos kan dat overigens minder waarderen. Lekker kokkerellen en een beetje mini-schilderen. Alors, ca va bien.

Aan de wandel op het centraal massief.

imageBijna een week voorbij. We lopen prachtige wandelingen. Vaak verder toch dan wat we zouden willen. Geen verwachtingen en stap voor stap werkt dan het best en oh zo lastig. We overnachten op een heel kleine mooie campinkjes municipales. Een keer een warme ontvangst in chambre d’hotes Ferme du planet. Beetje dronken geworden van Aperatief met de vrouw des huizes Valerie. Ik at geweldig en sliep in een heerlijk bed, vol schapen en schapenvellen die Roos erg kon waarderen. De wandeling de dag daarna van 22 km, Goed te doen volgens Valerie. Ja, als Française zonder sac a dos. Het was erg zwaar. Het ging op en neer over paden met losse keien en was weer boven de 30 graden in de middag. Het lijf protesteerde op allerlei manieren. De uitzichten waren verbluffend mooi. Maar het kostte moeite om ervan te genieten. In de middag een mooie ontmoeting met een gepensioneerde forestiere uit Besanson die naar compostella gaat. Onze lunches gedeeld. Daarna ieder weer het eigen tempo gevolgd. Na een wandeldag van 10 uur arriveerden we op de camping. Daar neergestort op ons kleed en eerst een uur niks gedaan. Vlak voor donker stond de tent. Te moe om te eten. Nu 2 dagen van herstel. De blaren, overbelaste spieren en de wiebelige enkel. Hond Roos had ook een dag nodig om bij te slapen. Maar doet verder prima mee. Als er schaduw is, loopt ze daar. Als we pauzeren neemt ze haar rust en aan het einde van de dag wil ze graag nog even maf doen met me met stokken die ze me komt brengen en waar we dan al grommend heel hard aan trekken.
Phoeh het is wel echt een uitdaging hoor. Ik loop nog niet alleen maar te lopen, te kijken, te luisteren en te ruiken in het overigens prachtige landschap . Het voelen van de keien en bezorgdheid nemen tot nu toe veel ruimte in. Zo gaat dat dus ook als je alleen loopt. Geen uitwisseling of overleg met een ander. Alleen zelfoverleg. Ik denk aan de wijze opdracht van: Geef me de moed te veranderen wat veranderbaar is, de kracht om te accepteren wat niet te veranderen is en de wijsheid om de juiste keuze tussen die twee te maken. Ik kan vaak pauzeren maar niet elk moment stoppen tijdens een tocht. Dan is het toch veiliger om aan te komen en hebben we niet voldoende water voor ook nog een nacht. Dus moet ik dan wel gaan als ik weet dat het meer dan 15 km is? Want dat is eigenlijk op dit moment wel onze limiet. Ik ga hier nog over nadenken en voelen ook. Vandaag nog de tijd daarvoor..

Met mindfulness aan de wandel. De proloog.

imageGister gestart in Cluny. Het werd een dag vol uitdagingen waarin loslaten van verwachtingen, acceptatie, omgaan met grenzen en mildheid aan te pas kwamen. Zo wad het heet 39 graden! En we starten weliswaar vroeg maar een enkel zwikte waardoor de focus niet voldoende bij de bewegwijzering was en dus een stukje om gelopen. Enkele kilometers. Hond Roos had het even moeilijk aan het begin van de middag toen we zonder schaduw een eind omhoog gingen. En ik me eat zorgen maakte toen ze ipv vrolijk naast me, achter me aansjokte. Daarna besloten om een tijd te gaan liggen in de schaduw. Daarna ging Roos wel weer goed. Mede omdat ik haar rugzakje maar even bij de mijne had gedaan. Maar toen had mijn lijf het zwaar. Al klimmend en klimmend en klimmend. Enfin, er kwamen wolken. En daarmee gerommel en geflits. Eerst in de verte en toen steeds dichterbij. Toen was ik wel eindelijk boven op de heuvels met prachtige uitzichten en ook wat bezorgd om het naderende onweer. Besloten om af te gaan dalen, iets eerder dan gepland waardoor weer extra kilometers. Bij een boerderij aangekomen had Roos nog even een uitdaging in de vorm van loslopende paarden en honden die op haar af kwamen lopen. We gingen weer even heel snel. Op deze eerste dag,zouden we nog even een weerzien hebben op de plek van aankomst Lac du St Point. Manlief apte dat hij me wel ergens kon oppikken. Ik kon coordinaten appen en voor het volledig losbarstte zaten we in de auto. Roos babbelde honderduit naar de baas, wat me nu toch weer is overkomen vandaag…nu een dag later komen we nog even bij van de proloog op deze prachtige plek, Hond Roos met heeel veel slaapjes